همه چیز درباره اینترنت اشیا(IoT)

 

اینترنت اشیا (Iot)

اینترنت اشیا یا Internet of Things اطلاحی است که برای ابزار الکترونیکی استفاده می‌شود که برای ارسال داده ، دریافت دستورالعمل یا هر دو به اینترنت متصل هستند.
یک طیف گسترده ای از موارد فوق العاده وجود دارد که تحت این چتر قرار گرفته است: نسخه های “هوشمند” متصل به اینترنت از لوازم سنتی مانند یخچال و لامپ. وسایلی که فقط در دستیابی به اینترنت مانند دستیاران دیجیتال به سبک الکسا وجود داشته باشد.
سنسورهایی با قابلیت اینترنت که در حال تغییر کارخانه ها،مراقبت های بهداشتی، حمل و نقل، مراکز توزیع و مزارع هستند.

 

 

 

 

اینترنت اشیا چیست؟

IoT قدرت اینترنت، پردازش داده ها و تجزیه و تحلیل ها را به دنیای واقعی اشیاء فیزیکی می آورد. برای مصرف کنندگان ، این به معنای تعامل با شبکه جهانی اطلاعات بدون واسطه صفحه کلید و صفحه است.
بسیاری از اشیاء و وسایل روزمره آنها با حداقل مداخله انسانی می توانند دستورالعملهایی را از آن شبکه بگیرند.
در تنظیمات شرکت ، IoT می تواند همان بازده ها و تولید کالاهای فیزیکی را که اینترنت مدت هاست برای کار دانش ارائه می دهد ، به همراه آورد. میلیونها دلار اگر نه حسگرهای مجهز به اینترنت در سرتاسر جهان ، مجموعه ای از داده های فوق العاده غنی را ارائه می دهند که شرکت ها می توانند از آنها برای جمع آوری اطلاعات در مورد ایمنی عملکرد خود ، ردیابی دارایی و کاهش فرآیندهای دستی استفاده کنند. محققان همچنین می توانند از IoT برای جمع آوری اطلاعات در مورد ترجیحات و رفتار افراد استفاده کنند ، اگرچه این می تواند پیامدهای جدی برای حفظ حریم خصوصی و امنیت داشته باشد.

 

 

 

وسعت اینترنت اشیا

تا سال 2020 بیش از 50 میلیارد دستگاه IoT وجود دارد و این دستگاه ها امسال 4.4 Zettabytes داده تولید می کنند. (یک Zettabyte یک تریلیون گیگ است.) در مقایسه، دستگاه های IoT در سال 2013 حدود 100 میلیارد گیگابایت تولید کردند. مقدار پولی که باید در بازار اینترنت اشیاء ساخته شود نیز متناوب است. ارزش تخمین ارزش بازار در سال 2025 رسیدن از 1.6 تریلیون دلار به 14.4 تریلیون دلار است.

 

تاریخچه اینترنت اشیا

دنیایی از دستگاهها و سنسورهای متداول متصل،  یکی از قدیمی ترین طناب های علمی تخیلی است. IoT lore یک ماشین فروش را در Carnegie Melon است که در سال 1970 به عنوان اولین وسیله اینترنت اشیاء به APRANET وصل شد و بسیاری از فن آوری ها به عنوان قادر به ویژگی های “هوشمند” به سبک IoT شناخته شده اند و به آنها یک درخشش آینده نگر می دهد. اما اصطلاح اینترنت اشیاء در سال 1999 توسط کوین اشتون ، تکنسین بریتانیایی ابداع شد.

 

 

نحوه‌کار اینترنت اشیا

عناصر اصلی IoT دستگاه هایی هستند که داده ها را جمع می کنند. به طور گسترده ، آنها دستگاههای متصل به اینترنت هستند ، بنابراین هرکدام یک آدرس IP دارند. آنها از نظر پیچیدگی از وسایل نقلیه خودمختار برخوردار هستند که محصولات اطراف کف کارخانه را به حسگرهای ساده ای که دمای ساختمان ها را کنترل می کنند ، منتقل می کنند. این دستگاه ها همچنین شامل دستگاه های شخصی مانند ردیاب های بدنسازی هستند که بر تعداد مراحلی که افراد هر روز بر آن نظارت می کنند نظارت می کنند. برای اینکه این داده ها مفید واقع شوند ، نیاز به جمع آوری ، پردازش ، فیلتر و تجزیه و تحلیل است که هر یک از آنها به روش های مختلفی قابل دستیابی است.
جمع آوری داده ها با انتقال آن از دستگاه ها به نقطه جمع آوری انجام می شود. انتقال داده ها می تواند بصورت بی سیم با استفاده از طیف وسیعی از فناوری ها یا در شبکه های سیمی انجام شود. داده ها را می توان از طریق اینترنت به یک مرکز داده یا ابری که دارای قدرت ذخیره سازی و محاسبه می باشد یا انتقال انتقال می یابد ، ارسال می شود که دستگاه های واسطه قبل از ارسال اطلاعات ، داده ها را جمع می کنند.
پردازش داده ها می تواند در مراکز داده یا cloud انجام شود ، اما گاهی اوقات گزینه ای نیست. در مورد دستگاه های حساس مانند خاموش کردن در تنظیمات صنعتی ، تأخیر در ارسال اطلاعات از دستگاه به مرکز داده از راه دور بسیار بزرگ است. مدت زمان سفر برای ارسال داده ها ، پردازش آن ، تجزیه و تحلیل آن و دستورالعمل های برگشت (بسته شدن آن سوپاپ قبل از ترکیدن لوله ها) می تواند خیلی طولانی طول بکشد. در چنین مواردی ، رایانه های لبه می توانند به بازی بیایند ، جایی که یک دستگاه لبه هوشمند می تواند داده ها را جمع کند ، آن را تجزیه و تحلیل کند و در صورت لزوم پاسخ های مد ، همه را در فاصله فیزیکی نسبتاً نزدیک قرار دهد ، در نتیجه باعث کاهش تأخیر می شود. دستگاه های Edge همچنین از اتصال بالادست برای ارسال پردازش و ذخیره داده ها برخوردار هستند.

 

 

 

 

نمونه‌هایی از اینترنت اشیا

در اصل ، هر چیزی که قادر به جمع آوری برخی اطلاعات در مورد دنیای فیزیکی و ارسال آن به خانه باشد می تواند در اکوسیستم IoT شرکت کند. لوازم خانگی هوشمند ، برچسب های RFID و سنسورهای صنعتی چند نمونه هستند. این سنسورها می توانند طیف وسیعی از عوامل از جمله دما و فشار در سیستم های صنعتی ، وضعیت قطعات حساس در ماشین آلات ، علائم حیاتی بیمار و استفاده از آب و برق را از جمله بسیاری از امکانات دیگر رصد کنند.
روبات های کارخانه ای کامل را می توان دستگاه های IoT در نظر گرفت ، همانطور که می تواند وسایل نقلیه خودمختار که محصولات را در اطراف محیط های صنعتی و انبارها جابجا می کنند.
نمونه های دیگر شامل پوشیدنی های تناسب اندام و سیستم های امنیتی خانگی است. همچنین دستگاه های عمومی بیشتری مانند Raspberry Pi یا Arduino وجود دارند که به شما امکان می دهند نقاط پایانی IoT خود را بسازید. حتی اگر شما ممکن است از تلفن هوشمند خود به عنوان یک رایانه جیبی فکر کنید ، ممکن است داده های مربوط به مکان و رفتار شما را به سرویس های back-end به روش های بسیار IoT پرت کند.

 

 

اینترنت اشیا در کسب و کار

کاربردهای تجاری برای IoT شامل پیگیری مشتریان ، موجودی و وضعیت مؤلفه های مهم است. IoT برای همه پرچم ها چهار صنعت است که توسط IoT تغییر یافته است:
نفت و گاز: سایت های حفاری جدا شده می توانند با سنسورهای IoT بهتر از مداخله انسان باشند
کشاورزی: برای افزایش بازده می توان از داده های دانه در مورد محصولات زراعی که در مزارع به دست آمده از حسگرهای IoT استفاده می شود ، استفاده کرد
HVAC: سیستم های کنترل آب و هوا در سراسر کشور توسط تولید کنندگان قابل نظارت هستند
خرده فروشی آجر و ملات: به دلیل ماندگاری در قسمت های خاصی از فروشگاه ، مشتریان می توانند از طریق تلفنهای خود از پیشنهادات دریافت کنند.
بطور کلی ، شرکت ها به دنبال راه حل های IoT هستند که می توانند در چهار زمینه کمک کنند: مصرف انرژی ، ردیابی دارایی ، امنیت.

 

 

مطالب بیشتر فوتینو : کلیک کنید

منبع: networkworld.com

نوشتهٔ پیشین
GPS و نظریه های نسبیت خاص و نظریه‌های نسبیت عام
نوشتهٔ بعدی
کاربرد لیزر در پوست

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست