ابَرسیال، چگالش بوز-اینشتین و نوبل فیزیک 2001

ابرسیالها حالتی کوانتومی از ماده هستند که در یک سیال بوزونی در دمای نزدیک به صفرمطلق ایجاد می شود. که به چگالش بوز_اینشتین معروف است.

بوزون ها رفتاری “اجتماعی” دارند، یعنی برخلاف الکترونها (فرمیونها) از اصل طرد پائولی تبعیت نمی کنند. بلکه می توانند به تعداد نامحدود در یک تراز انرژی و در یک حالت کوانتومی قراربگیرند، و دارای اسپین صحیح هستند. فوتون‌ها و برخی از اتم‌ها مانند هلیوم-۴، بوزون هستند و از قانونی به نام آمار بوز-ابنشتین پیروی می کنند.

گرچه این دو دانشمند در سال 1920، معادلات حاکم بر رفتار بوزونهای چگالیده را با جزئیات مطالعه کردند. ولی اولین ماده از این نوع، در سال ۱۹۹۵ توسط اریک کرنل و وایمن ساخته‌شد. آنها با ابداع روشی و با کمک عنصر روبیدیوم یک گاز را تا دمای نزدیک به صفر مطلق سرد نمودند. در این دما تمام مولکول‌ها انرژیشان کم، و از جنبش می‌ایستند. دور هم جمع و تبدیل به یک قطره می‌شوند. در نتیجه تشکیل یک ابَراتم را می‌دهند و دیگر هزاران اتم مجزا وجود ندارد. فیزیکدان دیگری به نام ولفانگ کترله، با مطالعه برهم کنشهای بین مواد چگالیده بوز_اینشتین، مفاهیم لیزر اتمی و مولکول چگالیده را معرفی نمود.

🔻 ابرسیال ها و ابررسانا ها، نمونه هایی از این نوع مواد هستند که آثار کوانتومی و خواص عجیبی نظیر ویسکوزیته صفر از خودشان نشان می دهند.

🔺آلن کرنل، وایمن و ولفانگ کترله، مشترکاً جایزه #نوبل_فیزیک 2001 را بابت سهم شان در دانش مواد چگالیده بوز_اینشتین دریافت نمودند.

 

نوشتهٔ پیشین
دستگیره‌های هوشمند
نوشتهٔ بعدی
شواهدی از بعد چهارم فضایی

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست